Ae 3/5 10217

Deze Locomotief werd tussen 1922-1925 in 26 exemplaren gebouwd door SLM Winterthur en SAAS Genève. Ze was voorzien als lichte locomotief voor sneltreinen.

Ze waren 81T zwaar en bereikten een topsnelheid van 90 km/h.

De 10218-10226 werden in de jaren 60 omgebouwd voor de autotreinen aan de Gotthard.

De laatste regio waar ze ingezet werden was aan de Gotthard voor de autotreinen en in het regionaal verkeer in het “Freiamt”. (de regio tussen Lenzburg en Muri).

Vanaf 1979-1983 werden de locs uit dienst genomen aangezien hun taken werden overgenomen door snellere en vooral lichtere locomotieven.

De 10217 is de laatste locomotief van deze serie.

De symmetrisch opgebouwde locomotief is qua loopwerk en aandrijving grotendeels gelijk aan de Be 4/7. In vergelijking met de Ae 3/6 I en de Ae 3/6 II vertoonde de Ae 3/5 al snel een groot nadeel. Haar rijgedrag in de bochten was miserabel; ze liep “vierkant”. Het ging zover dat ze van de bochtige trajecten werden weggenomen en naar Vallorbe verplaatst werden omdat ze spoorverschuivingen veroorzaakten. De uitgevoerde verbeteringen hadden niet het verwachte effect en men heeft de locomotieven mechanisch omgebouwd op de asvolgorde 2’Co1’. Hier uit ontstond dan de Ae 3/6 III.

Problemen om aan grondstoffen te geraken tijdens de tweede wereldoorlog waren nefast voor de Ae 3/5. In 1944 moest de maximum snelheid teruggebracht worden tot 75Km/h wegens breuken in assen en de aandrijfveren. Deze maatregel kon pas in januari 1946 ongedaan gemaakt worden.

De aandrijfveren bleven wegens hun belasting op gebied van trek, druk en buiging ook dan nog een problematisch onderdeel, ook als er weer kwaliteitsvol veerstaal beschikbaar was. Er werd naar verbeteringen gezocht en zo werden vanaf 1956 op alle locomotieven met dezelfde aandrijving de aandrijfveren door in veerpotten geleide rubberblokken vervangen.

De eerste reeks werd later uitgerust met de systemen voor een veiligheidssturing. Vanaf 1957 werden de remmen omgebouwd en werden er centrifugaal remmen ingebouwd.

De tweede reeks werd tussen 1963 en 1966 uitgerust voor de besturing op afstand vanuit een stuurwagon voor het gebruik in de autopendeltreinen aan de Gotthard en Simplon. Een eigenaardigheid bij deze afstandsbesturing is dat meervoudige sturing van locomotief naar locomotief niet toegelaten was . Daarentegen konden vanuit de stuurstandwagen tot twee locomotieven gestuurd worden vanop afstand.

Inzetgebieden en depot toewijzing van de locomotief 10217:

  • 1926-1957 Lausanne
  • 1957-1982 Bern
  • 1982 Historisch voertuig, Depot Bern
  • 2005 Olten
  • Onderhoud door Team Olten